Apakah kebaikan rhubarb? Bagaimana ia digunakan dan disediakan?

Rhubarb adalah tumbuhan herba yang digunakan dalam masakan, perubatan rakyat, dan juga kosmetologi. Tanaman taman yang berpatutan ini berfungsi sebagai asas untuk resipi untuk pelbagai jenis penyakit dan kecacatan kosmetik.

Penerangan

Rhubarb tidak sedap dipandang, kelihatan seperti rumpai. Ia dianggap sebagai sayuran dan digunakan dalam masakan dan perubatan. Tanah asalnya ialah China Tengah. Penerangan mengenai tumbuhan ini boleh didapati dalam herba yang ditulis lama sebelum Era Biasa.

Rhubarb adalah herba saka tinggi yang tumbuh sehingga 3 meter tinggi. Ia mempunyai rizom tebal yang bercabang. Batangnya tahunan, tebal dan lurus, berongga di dalam, kadang-kadang berkerut. Daunnya besar, dengan tangkai daun panjang. Di hujung batang terdapat perbungaan paniculate yang besar. Bunganya berwarna putih, kehijauan, kadang-kadang merah jambu atau merah.

Untuk maklumat lanjut tentang penanaman rhubarb dan jenisnya, lihat artikel ini.

Kawasan penggunaan rhubarb:

• Memasak. Hanya batang rhubarb boleh dimakan; daun dan akar tidak dimakan, kerana ia mengandungi racun. Rhubarb adalah makanan serba boleh. Batangnya digunakan untuk membuat jem, ais krim, jeli, puding, kvass, kissels, dan pelbagai pencuci mulut. Rhubarb ditambah kepada vinaigrette, salad, borscht, rassolnik (sup sup), sos, dan hidangan lain. Batang Rhubarb mempunyai rasa tart yang halus, jadi ia dimakan dengan gula tambahan. Apabila sayuran direbus dalam sirap gula, ia mengeluarkan banyak jus, hampir tidak memerlukan air.
• Perubatan tradisional. Rhubarb telah lama digunakan dalam perubatan Tibet dan Cina. Hari ini, ia digunakan dalam banyak resipi gastrousus dan tonik yang berkesan.
• Kosmetologi. Jus Rhubarb adalah alternatif yang bagus untuk asas. Ia menyembunyikan ketidaksempurnaan kecil dan memberikan kulit penampilan yang sedikit sawo matang. Ia membantu dengan vitiligo, menyekatakan tona kulit, dan memutihkan kulit.

Rhubarb tergolong dalam keluarga soba. Terdapat kira-kira 20 spesies rhubarb, yang mudah dikawinkan antara satu sama lain, menjadikannya sukar untuk diasingkan dan dikenal pasti.

Vitamin, mineral dan kalori

Rhubarb mengandungi:

• serat pemakanan yang berharga - daripada 3.2%;
• karbohidrat - sehingga 2.5%;
• protein - kira-kira 0.8%;
• vitamin - A, K, kumpulan B, PP, E, C;
• unsur mikro - besi, tembaga, selenium;
• makroelemen - kalium, kalsium, magnesium, natrium, fosforus.

Dengan memakan 100 g rhubarb, seseorang akan menerima keperluan harian nutrien.

Tangkai rhubarb juga mengandungi asid malik, askorbik, nikotinik, folik, suksinik, oksalik, sitrik dan asetik yang tinggi, yang terlibat dalam metabolisme dan melindungi tubuh daripada radikal bebas. Mereka menggalakkan pembentukan dan perkumuhan hempedu. Kepekatan asid organik yang tinggi adalah punca rasa tart rhubarb.

Dos berlebihan asid oksalik boleh menyebabkan batu karang. Asid ini banyak terdapat dalam tumbuhan matang, jadi disyorkan untuk memakan tangkai rhubarb muda—yang tidak lebih daripada 35 hari.

Rhubarb mengandungi dua jenis serat pemakanan—larut dan tidak larut. Ia rendah kalori—hanya 13 kcal setiap 100 g tangkai yang dikupas. Ia berguna untuk penurunan berat badan. Walau bagaimanapun, kerana rasa masamnya, banyak hidangan dan pengawet rhubarb disediakan dengan gula, yang mengurangkan nilai pemakanannya dengan ketara.

Ciri-ciri berguna dan penyembuhan

Tangkai rhubarb paling kerap digunakan dalam perubatan rakyat - ia lazat dan mengandungi banyak bahan berfaedah. Batang rhubarb digunakan sebagai makanan dan suplemen perubatan. Tumbuhan ini membantu dengan sembelit, gejala menopaus, dan alahan.

Kesan tangkai rhubarb pada badan:

• Antitoksik. Menyerap racun, toksin, dan bahan buangan. Tumbuhan itu boleh menghapuskan kesan apa-apa mabuk. Ia membantu dengan mabuk, hepatitis, dan keracunan.
• Hipoglisemik. Membantu menurunkan gula dalam darah dan mengekalkan paras stabil dalam pesakit kencing manis.
• Antibakteria dan penyembuhan. Ia digunakan untuk menghilangkan jerawat, jerawat, vitiligo, bisul, dan ruam pelbagai jenis.
• Vitamin dan tonik. Meningkatkan imuniti. Digunakan untuk memerangi alopecia (keguguran rambut). Menguatkan kuku dan folikel rambut.
• Anti-radang. Melegakan keradangan pada arthritis, gout, dan penyakit pelengkap.

Program "Hidup Sihat" memberikan gambaran ringkas tentang tumbuhan itu sendiri, faedah dan bahayanya, dan kaedah penyimpanan.

Kesan Rhubarb sangat pelbagai sehingga telah lama digunakan untuk merawat pelbagai jenis penyakit. Tumbuhan ini termasuk dalam banyak teh herba perubatan, kerana ia mempunyai kesan positif pada hampir semua sistem badan:

• Pencernaan. Ia menjejaskan selera makan dan menormalkan keasidan gastrik. Ia bermanfaat untuk gastritis dan ulser mukosa, dan menormalkan mikroflora usus. Oleh kerana sifat anti-radangnya, rhubarb digunakan untuk merawat buasir, kolitis, dan proctitis.
• kulit. Tumbuhan mempunyai kesan pemutihan. Ia digunakan untuk menghilangkan pigmentasi dan parut. Sifat penyembuhan Rhubarb menjadikannya sesuai untuk merawat ekzema, psoriasis, dan ulser trofik.
• Sistem imun. Ia membantu memulihkan kekuatan selepas radang paru-paru, batuk kering, dan kehilangan darah yang besar. Ia mencergaskan dan meningkatkan tenaga, meningkatkan metabolisme—sebab itulah tumbuhan itu termasuk dalam teh penurunan berat badan.
• Sistem kardiovaskular. Mengurangkan risiko serangan jantung dan strok.
• MataOleh kerana kandungan karotena yang kaya, ia mempunyai kesan positif terhadap penglihatan.

Rhubarb amat dihargai kerana sifat julap, antiseptik dan koleretiknya. Persediaan dengan sifat ini dibuat daripada rizom tumbuhan.

Cara pengambilan, resepi

Untuk memaksimumkan sifat perubatan rhubarb, ia dimakan bukan sahaja mentah tetapi juga dalam bentuk pekat. Petiole dan rizom digunakan untuk menyediakan:

• Berwarna. Untuk rawatan penyakit sistem pencernaan, pundi hempedu, anemia.
• Infusi. Mereka mempunyai sifat antiseptik dan anti-radang dan digunakan untuk merawat selesema, hidung berair, sinusitis, dan sembelit.
• air rebusan. Ia digunakan untuk merawat tekanan darah tinggi pada pesakit hipertensi. Mereka telah terbukti berkesan dalam merawat hepatitis.
• serbuk. Ia mempunyai kedua-dua kesan diuretik dan julap (bergantung kepada dos) dan mengawal kitaran haid.

Resipi No 1. Infusi untuk sembelit. Rhubarb selalunya ketagihan. Untuk mengelakkan ini, gantikan infusi dengan ubat-ubatan tanpa preskripsi. Cara penyediaan dan pengambilan:

1. Hancurkan rizom kering (2 sudu besar) dalam mortar.
2. Tuangkan air mendidih (250 ml) ke atas serbuk yang dihasilkan.
3. Biarkan ia diseduh selama 10-15 minit. Terikan.
4. Sebelum tidur, minum 1/3 daripada jumlah yang terhasil.

Resipi #2. Serbuk anti-cirit-birit. Berguna untuk kembung perut, kekejangan usus, dan dysbacteriosis. Penyediaan dan penggunaan:

1. Kisar akar kering dalam pengisar kopi hingga menjadi serbuk halus.
2. Ambil secara lisan dua kali sehari. Dos: 1-2 g. Kanak-kanak mengambil 0.1 g (kira-kira hujung pisau). Minum dengan air. Untuk meningkatkan rasa, anda boleh mencampurkan serbuk dengan madu.

Resipi No 3. Merebus untuk hipertensi. Diperbuat daripada petioles kering. Ia mempunyai kesan tonik umum. Penyediaan dan penggunaan:

1. Tuangkan air mendidih (300 ml) ke atas tangkai daun kering (2 sudu besar).
2. Biarkan ia seduh sehingga ia sejuk. Terikan.
3. Minum sepanjang hari, membahagikan keseluruhan isipadu kepada tiga dos - iaitu 1/2 gelas setiap satu.

Resipi No 4. Berwarna untuk cirit-birit. Cara penyediaan dan pengambilan:

1. Akar yang dihancurkan (2 sudu besar) dituangkan dengan vodka (500 ml).
2. Infus selama dua minggu dalam gelap.
3. Selepas ditapis, simpan di tempat sejuk.
4. Orang dewasa sahaja—kecuali dikontraindikasikan—ambil satu sudu teh dua kali sehari sebelum makan.

Resipi No 5. Merebus untuk hepatitis. Digunakan untuk merawat pelbagai penyakit hati. Penyediaan dan penggunaan:

1. Serbuk akar Rhubarb (2 sudu besar) dituangkan dengan air mendidih (500 ml).
2. Rebus selama 15 minit dengan api perlahan.
3. Infus selama 6 jam. Terikan.
4. Ambil satu sudu 2-3 kali sehari sebelum makan. Kursus rawatan adalah 30 hari.

Resipi No. 6. Infusi koleretik dengan celandine dan dandelion. Penyediaan dan penggunaan:

1. Campurkan bahagian yang sama dari rhubarb, dandelion, dan akar celandine. Tuangkan air mendidih (250 ml) ke atas satu sudu campuran.
2. Biarkan ia curam sehingga ia sejuk. Terikan.
3. Ambil sebelum makan - 1/3 cawan 3 kali sehari, sebagai agen koleretik.

Resipi No. 7. Ubat untuk kekurangan vitamin. Pencegah musim sejuk yang sangat baik. Penyediaan dan penggunaan:

1. Batang ketumbar dikupas dan dicuci.
2. Selepas mengeringkan tangkai daun yang telah dibasuh, peras jus daripadanya.
3. Tambah madu atau gula.
4. Minum satu setengah gelas jus setiap hari.

Resipi No 8. Untuk rambut berminyak. Penyediaan dan penggunaan:

1. Akar rhubarb kering tanah (250 g) dituangkan dengan wain putih semulajadi (500 ml).
2. Masak dengan api perlahan sehingga isipadu berkurangan sebanyak 50%. Sejuk.
3. Sapukan campuran ke rambut lembap, edarkannya sepanjang keseluruhan, selama setengah jam.

No resepi 9. Untuk jeragat. Penyediaan dan penggunaan:

1. Tangkai daun dikisar dan jusnya diperah.
2. Oatmeal (1 sudu besar) dan krim buatan sendiri (1 sudu besar) ditambah kepada jus segar (2 sudu besar).
3. Sapukan topeng ke muka selepas membersihkan dan mengukus kulit selama 20 minit.
4. Campuran dibasuh dengan air sejuk.

Resipi No 10. Untuk jerawat. Penyediaan dan penggunaan:

1. Tangkai daun segar dihancurkan.
2. Campurkan rhubarb cincang (2 sudu besar) dengan gliserin (1 sudu besar) dan putih telur (1 pc.).
3. Sapukan pada kulit yang dikukus selama 15-20 minit.
4. Bilas dengan air sejuk dan lap dengan kiub ais. Ulangi prosedur ini setiap hari.

Kemudaratan dan kontraindikasi

Rhubarb, dengan pelbagai kesan bermanfaatnya, bertindak sebagai herba perubatan, bermakna ia tidak boleh dimakan secara sembarangan. Daun rhubarb (petioles) tidak disyorkan untuk orang yang mempunyai batu karang kerana pemendapan garam oscalate.

Rhubarb juga dikontraindikasikan dalam:

• intoleransi individu;
• batu karang;
• peritonitis;
• sakit sendi;
• kolesistitis;
• pankreatitis;
• keradangan sistem genitouriner;
• diabetes mellitus;
• pendarahan gastrik dan buasir.

Rhubarb harus dimakan dengan berhati-hati dalam situasi berikut:

• keasidan yang tinggi;
• ulser perut;
• sirosis hati.

Tidak digalakkan untuk mengambil tangkai rhubarb atau hidangan/persediaan yang dibuat daripadanya jika anda mengalami cirit-birit. Dalam keadaan ini, rhubarb boleh memberi kesan merangsang, yang meningkatkan risiko dehidrasi.

Kesan sampingan

Sebagai makanan, rhubarb dianggap selamat dan bebas daripada kesan sampingan. Walau bagaimanapun, pada dos terapeutik yang tinggi, ia boleh menyebabkan masalah.

Risiko kesan sampingan meningkat jika persediaan rhubarb—infus, rebusan, dll—diambil selama lebih daripada 8 hari. Rawatan jangka panjang dengan rhubarb boleh menyebabkan:

• gangguan irama jantung;
• pembentukan batu karang;
• sakit belakang atau perut;
• pening kepala;
• kerengsaan kulit dan membran mukus;
• tenesmus (desakan tidak berjaya untuk membuang air kecil/buang air besar, disertai dengan sakit);
• muntah;
• cirit-birit;
• aliran darah ke organ pelvis.

Kes khas

Terdapat kes di mana penggunaan rhubarb dalam apa jua bentuk tidak disyorkan, atau dibenarkan dengan tempahan dan sekatan. Rhubarb dan penyediaannya memerlukan berhati-hati pada kanak-kanak dan orang tua, serta semasa mengandung dan menyusu.

Wanita hamil dan menyusu

Wanita hamil dibenarkan makan rhubarb hanya selepas ia dimasak - sebagai sebahagian daripada jeli, pencuci mulut dan hidangan lain.

Batangnya kaya dengan vitamin K, menjadikannya sangat bermanfaat untuk wanita dengan hipertensi. Dan kandungan kalsium yang tinggi bermanfaat untuk perkembangan sihat sistem muskuloskeletal anak dalam kandungan.

Dengan memakan rhubarb, wanita hamil boleh:

• mengekalkan tulang dan gigi yang kuat;
• kurang berkemungkinan mengalami selesema dan jangkitan virus pernafasan akut;
• menyembuhkan cirit-birit dan sembelit (dalam kuantiti yang kecil rhubarb mempunyai kesan sembelit, dalam kuantiti yang banyak - julap).

Rhubarb tidak boleh dimakan dalam sebarang bentuk semasa penyusuan, kerana terdapat risiko mengganggu metabolisme protein.

zaman kanak-kanak

Seorang bayi boleh mencuba rhubarb buat kali pertama dari umur satu tahun. Sayuran ini sangat bermanfaat untuk kanak-kanak yang terdedah kepada sembelit. Walau bagaimanapun, rhubarb hanya perlu diberi rebus, seperti kolak. Mulakan dengan beberapa titis, secara beransur-ansur meningkatkan dos dan memantau tindak balas. Kanak-kanak yang lebih tua boleh ditawarkan sirap atau jeli.

Bagi kanak-kanak di bawah umur 12 tahun, rhubarb diberikan dengan berhati-hati dan dalam kuantiti yang sedikit.

Perolehan bahan mentah

Semasa menuai tangkai daun, jangan gunakan pisau, kerana ia boleh merosakkan titik pertumbuhan dengan mudah. Batang dipecahkan dengan tangan, menggunakan gerakan memutar lembut ke arah yang berbeza.

Semasa menuai daun, lebih baik menggunakan pokok muda. Apabila menuai daun yang lebih tua, tangkai daun dilucutkan dari lapisan luarnya. Rhubarb dikeringkan, dibekukan, dan dalam tin. Sebagai tambahan kepada tangkai daun, rizom rhubarb juga dituai.

Akar dan tangkai daun kering

Akar rhubarb dikeringkan sejurus selepas dituai. Mereka dituai daripada tumbuhan berumur sekurang-kurangnya empat tahun-pada masa ini, akar akan mengumpul banyak bahan berfaedah. Prosedur penuaian:

1. Rimpang digali dari September hingga Oktober.
2. Selepas memotong bahagian atas tanah, akarnya dibasuh dan dipotong menjadi kepingan 10 cm.
3. Mereka dikeringkan di bawah naungan, di udara - akar mengeluarkan kelembapan dan layu.
4. Akar kering dikeringkan dalam pengering pada suhu 60 °C.

Produk siap mempunyai permukaan coklat gelap dan teras kuning-merah jambu. Akar kering mempunyai bau yang tersendiri dan rasa pahit dan astringen.

Tangkai daun kering dan dihancurkan digunakan dalam perubatan dan masakan. Mereka ditambah kepada salad, sos, dan makanan yang dibakar. Arahan penyediaan:

1. Selepas memecahkan daun dan mengumpulnya dalam tandan, bilah daun dikeluarkan supaya hanya tangkai daun, yang dibasuh dan dipotong menjadi kepingan.
2. Selepas mengeringkan tangkai daun di bawah sinar matahari selama dua hari, ia kemudiannya disiapkan di dalam ketuhar selama dua jam pada suhu 90°C.
3. Bahan mentah kering diletakkan dalam balang kaca keseluruhan atau dalam bentuk hancur.

membeku

Pembekuan membolehkan anda mengekalkan jumlah maksimum nutrien dalam rhubarb, yang tidak dapat dielakkan hilang semasa rawatan haba.

Sesetengah suri rumah memutihkan tangkai untuk mengekalkan warna merahnya. Walau bagaimanapun, prosedur ini mengurangkan nilai pemakanan produk.

Prosedur pembekuan:

1. Basuh tangkai daun dalam air sejuk.
2. Keringkan pada tuala kertas.
3. Potong kiub dan letakkan di atas loyang, kemudian masukkan ke dalam peti sejuk selama 1 jam.
4. Pindahkan kiub ke dalam beg plastik, keluarkan sebarang udara, dan ikat dengan ketat. Simpan dalam peti ais.

Rhubarb bukan sahaja makanan yang lazat tetapi juga sumber perubatan tradisional. Dengan menanam dan menuai rhubarb, anda boleh mencipta ubat penyembuhan dan pencegahan yang sama berkesan dengan farmaseutikal yang mahal.

Soalan Lazim